Yamaha MT-10 SP – onze bevindingen

Geschreven door Remco
Voor het laatst bewerkt op: 13 januari 2026

Daniël Verwaijen – rijdt zelf een Yamaha FZ8

Wauw. Dat was mijn eerste reactie toen ik van de MT-10 SP af stapte.

Er is geen woord gelogen over het brute karakter van de Yamaha.

Je kan er heel rustig mee rijden en binnen de stad is het ook een prima metgezel, maar op het moment dat je de snelweg opdraait en vlot wil invoegen lijkt er geen einde te komen aan het geweld, de motor vraagt om meer, veel meer. De heerlijk lineaire krachtbron wil graag in de toeren gejaagd worden, hierbij zorgen alle rijhulpsystemen ervoor dat je keurig binnen de lijnen blijft en het voorwiel op de weg blijft. Let wel, ik heb de systemen niet uitgezet, die optie is er ook echter vond ik het prima om een beetje hulp van de Japanse computer te krijgen, zo vaak heb ik de mogelijkheid niet om op zo’n machine te rijden namelijk.

Dan het bochtenwerk, wat een stabiliteit en wat een glimlach krijg je ervan op het gezicht. Met speels gemak van links naar rechts en sportief de bochten uit, daar is de motor echt voor gemaakt. Met de up/down quickshifter tussen de bochten de motor doortrekken en dan in de ankers voor de volgende bocht brengt het kind in mij naar boven, dan is het jammer dat de weg ophoudt en je op je bestemming bent aangekomen. Je weet alleen wel dat je ook nog terug mag.

Al met al een heerlijke motor en zeker een die op mijn shortlist staat om mijn FZ8 te vervangen. Vond het jammer de sleutels in te moeten leveren.

Jean-Paul Dorrestein – rijdt zelf een Yamaha Ténéré en Harley-Davidson Sportster

Cheetah in schaapskleren

Jullie kennen vast wel de uitdrukking “een wolf in schaapskleren”.

Nou wat mij betreft heeft Yamaha hier een andere versie op gemaakt.

In plaats van “een wolf in schaapskleren”, “de cheetah in schaapskleren”.

Eigenlijk een vrij onopvallende motor en tegelijk bloed en bloed snel.

Geïntimideerd door de eerste verhalen en ervaringen van anderen, ga ik op pad.

Het is voor mij altijd wennen op een naked, want in dagelijks leven rijdt ik een Ténéré.

Met de ingeschakelde C-Modus heb ik al snel het idee dat het blok graag toeren draait.

Tegelijk ben ik behoedzaam onderweg, want de regel valt gestaagd, de weg is verre van droog en ja, “die verhalen”.

Via wat binnenwegen ga ik richting het zuiden en al snel voelt het allemaal vertrouwder.

Vriendelijker ook en eigenlijk ook heel soepel, zeker ook omdat ik lekker zit, ondanks mijn lengte van ruim 190.

De snelweg opdraaiend en met een weg die meer en meer opdroogt, voer ik de snelheid op en gaan we de bochten wat meer aan.

Wow, het eerste gevoel met wat dit blok kan en hoe deze motor stuurt is indrukwekkend.

Inmiddels in de B-Modus merk ik dat ik vaker te vinden ben in 1 van de linkerbanen van de snelweg.

Haast ongemerkt en zonder enige moeite ben ik lekker aan het rijden en aan het genieten.

Midden in een groep van een aantal grotere en luxe auto’s, merk ik zelfs dat ik wat verveeld raak.

“Mag ik er langs, dames en heren” en met een heerlijke roffel uit de uitlaat, ga ik er langs en ervandoor.

Korte “pitstop” bij een tankstation voor een switch naar modus-A, want ik ben nu toch wel benieuwd.

In modus-A zijn alle pk’s voorhanden en staan alle systemen hierop afgestemd en dat zijn er heel wat op deze MT-10.

Op de oprit check ik rustig of de weg vrij is en dan gas erop, behoedzaam dat wel, want hou niet van voorwiel los.

In ongekend tempo loopt de snelheid op, schakel op juiste moment door en zie binnen een aantal tellen een cijfer staan beginnend met een 2.

De zoveelste regenbui kondigt zich aan, ik besluit om weer naar huis te gaan op een manier die beter bij dit weer past.

De MT-10 SP vindt het allemaal prima en juist daarom ben ik zo onder de indruk, van zowel de souplesse alsook de brute power.

Ongekend deze Yamaha en wanneer je jezelf verdiept in deze motor, het blok en alle techniek aan boord, dan begrijp je pas echt waar je mee rijdt.

Begrijp je echt wat deze motor zo bijzonder maakt, waarom hij ruim € 20.000,- kost en waar dit dan in zit.

Ik wel in elk geval en als ik 30 jaar jonger was geweest, dan wist ik het wel.
Dan koos ik zeker weten deze in plaats van een R7 of een R1.

Misschien niet zo’n verstandige keuze; wel een hele leuke!